In de eerste vier maanden van 2020 mag ik een expositie in het natuurcentrum de Koppel te Hardenberg verzorgen.

Even voorstellen

Ik ben Henk-Jan Bezemer, geboren in Friesland (1957) en uiteindelijk gesetteld in het mooie Ommen. Gehuwd, vader van drie kinderen en twee kleinkinderen.
Mijn interesse in fotografie is begonnen in de donkere kamer van mijn vader, die op mijn slaapkamer stond. Daar heb ik heel wat foto’s helpen ontwikkelen. Met de introductie van de autofocus in 1986 kocht ik mijn eerste camera, de minolta 7000. De techniek achter de fotografie heeft nog steeds mijn aandacht en dat is een reden dat ik inmiddels vele body’s versleten heb. Door een toeval ben ik later overgestapt op Canon. Nadat ik hier vele jaren met plezier mee gefotografeerd heb, ben ik nu overgestapt op de spiegelloze en daarmee lichtere Sony.

Nieuwsgierig als ik ben heb ik mij behoorlijk verdiept in de theorie van de fotografie. Sluitertijd, diafragma, hyperfocale afstand, belichtingscompensatie, histogram, compositie, ik heb het allemaal bestudeerd en het mij eigen gemaakt.

Strontvlieg (Scathophaga stercoraria)

Maar het toepassen op het juiste moment is een kwestie van veel doen. Mijn werk als huisarts brengt met zich mee, dat ik naar mijn zin veel te weinig tijd heb om er op uit te trekken om te fotograferen. Dit resulteert dat ik na alle jaren nog steeds lerend ben om op het goede moment het knopje in te drukken. Want natuurfotografie is anticiperen en heel veel doen. En door veel in de natuur te verblijven zie je steeds meer en leer je veel meer. Voor mij is het nog steeds vooral: genieten. Ik ben breed georiënteerd en geïnteresseerd maar vanuit algemene onderwerpen zoals macrofotografie, landschap en architectuur ben ik mij uiteindelijk gaan specialiseren in het fotograferen van vogels en daardoor ook steeds verder geïnteresseerd geraakt in de natuur. Ik begon met het registreren en vastleggen van mooie vogels. Nu zie ik steeds meer uitdagingen als vogels in vlucht, het vastleggen van gedrag en vogels in hun habitat. Daarbij wil ik nog wel proberen zoveel mogelijk soorten zien te fotograferen zonder dat ik nu de behoefte voel het hele land door te trekken op zoek naar die ene bijzondere waarneming.

visdief
Visdief

Het determineren blijf ik een uitdaging vinden waarbij ik bij tijd en wijle de plank flink mis sla. Maar: al doende leert men (en mijn fotovriend Jan van der Linden helpt me daarmee).  De hoofdzaak is, dat fotograferen mij veel plezier geeft. Het verblijven in de natuur is soms een uitdaging maar geeft altijd die voldoening die nodig is om de batterij weer op te laden. Ik hoop dit nog vele jaren in goede gezondheid te mogen blijven doen.

Apparatuur

De huidige foto apparatuur die ik gebruik is van Sony.
In de loop van de jaren is er nogal eens gewisseld van body om uiteenlopende redenen. Zo ben ik begonnen met de digitale Minolta 7000, vervolgens ben ik overgestapt op Canon met uiteindelijk de Canon  1DX Mk II als ideale natuur- en allround foto camera. Van deze camera heb ik lang plezier gehad tot ik een hernia kreeg en het gewicht een probleem werd. Dat was net in een periode dat de systeemcamera in opkomst kwam en de Sony A9 de ideale opvolger bleek. Eigenlijk ben ik terug op Minolta, alleen heet die nu anders.
De objectieven die ik hierbij gebruik zijn: een 400 mm 2.8 tele, de veelzijdige 100-400 mm zoom, een allround 24-105 mm en de 12-24 mm groothoek. Daarbij komen een 1.4 en 2.0 extender zodat een bereik van 12 mm tot 800 mm is te realiseren.
Voor stabiliteit gebruik ik een Gitzo 3-poot statief met een schommelkop voor de telelens. Een monopod van hetzelfde merk met zwenkhoofd  heb ik voor flexibiliteit. Een rijstzak en deurstatief zijn er om op de grond of vanuit een (auto)raam een goede stevige ondergrond te creëren.

Maar: het is niet alleen de apparatuur. “The single most  important component of a camera is the twelve inches behind it”  volgens de beroemde landschapsfotograaf Ansel Adams. Hoewel ik daarbij meteen de aantekening maak, dat de kwaliteit van de apparatuur wel helpt.